Έφυγε από την ζωή ο Παναγιώτης Διαούρτας, τ. Πρόεδρος του Συλλόγου Αγιοευθυμιωτών

ΠΕΝΘΟΣ

Έφυγε σήμερα από την ζωή, μετά από σκληρή μάχη με την επάρατο νόσο, ο τ. Πρόεδρος του Συλλόγου Αγιοευθυμιωτών Παναγιώτης Δεδ. Διαούρτας.

Ο Παναγιώτης Διαούρτας γεννήθηκε το 1937 στην Αγία Ευθυμία και ήταν το 5ο και τελευταίο παιδί του Δεδούση και της Ευθυμίας Διαούρτα. Τα τέσσερα μεγαλύτερα παιδιά ήταν κορίτσια.

Τελείωσε το Δημοτικό στην Αγία Ευθυμία και το Γυμνάσιο στην Άμφισσα. Μετά από εξετάσεις πέτυχε αρχικά στην Πάντειο και άρχισε να εργάζεται στο ΙΚΑ. Ακολούθως τελείωσε τη Νομική Αθηνών και στράφηκε, με απόλυτη επιτυχία, στη δικηγορία. Ήταν ειδικός στα εργατικά θέματα και σ’ εκείνον απευθύνονταν όλοι οι συμπατριώτες μας όταν αντιμετώπιζαν πρόβλημα σ’ αυτόν τον τομέα. Κι ο Τάκης το έλυνε με τον καλύτερο τρόπο…

Με την σύζυγό του Ευδοκία (από την Απείρανθο της Νάξου) απέκτησαν δυο παιδιά: τον Δεδούση ο οποίος συνεχίζει επάξια το επάγγελμα του πατέρα του και την Ευθυμία η οποία είναι καθηγήτρια μουσικής.

Ο Τάκης είχε μεγάλη αγάπη για την Αγία Ευθυμία, την γενέτειρά του. Έτσι, από πολύ μικρός, ενεργοποιήθηκε στον, μόλις λίγων χρόνων τότε, Σύλλογο Αγιοευθυμιωτών προσφέροντας τις υπηρεσίες του, επί σειρά ετών, μέσα από τα Διοικητικά Συμβούλιά του.

Υπηρέτησε τον Σύλλογο ως απλό μέλος τα διαστήματα: από 9-1-1962 έως 25-11-1963, από 31-10-1965 έως 22-6-1968 και από 13-2-1971 έως 25-5-1974, ως Αντιπρόεδρος τα διαστήματα: από 2-2-1980 έως 16-1-1982 και από 14-1-1984 έως 14-1-1986 και τέλος ως Πρόεδρος του Συλλόγου από 15-1-1986 έως 18-1-1988. Όμως, ακόμη κι όταν δεν ήταν στο Δ.Σ. του Συλλόγου πάντα ήταν κοντά σ’ αυτόν και τον νοιαζόταν. Υπήρξε από τους στυλοβάτες των ΑΓΙΑΘΥΜΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, στα πρώτα δύσκολα βήματά τους. Σημειώνουμε την καταγραφή της Ιστορίας της Αγίας Ευθυμίας από τον Μεσαίωνα έως την Επανάσταση του 1821, στα επτά πρώτα φύλλα των «Α.Ν.». Έδινε το «παρών» σε όλες τις εκδηλώσεις του Συλλόγου τόσο στην Αθήνα όσο και στο χωριό. Γι’ αυτό και ανησυχήσαμε όταν δεν τον είδαμε το περασμένο καλοκαίρι στα ΣΚΑΡΙΜΠΕΙΑ. Κι όπως αποδείχτηκε, δυστυχώς, δεν ανησυχήσαμε άδικα…

Ο Τάκης πάντα προβληματιζόταν για το χωριό μας και έδειχνε το ενδιαφέρον του γι’ αυτό ακόμη και με προσωπικό κόστος, όπως έγινε όταν πρωτοστάτησε στην μη εγκατάσταση εργοστασίου αλουμίνας κοντά στην Αγία Ευθυμία (Καναπίτσα). Γνωστές είναι κι άλλες παρεμβάσεις του όπως αυτή για το θέμα των σκουπιδιών που πριν αρκετά χρόνια ταλαιπωρούσε τον τόπο μας.

Ο Τάκης υπήρξε αγωνιστής σε όλη του την ζωή. Πάντα κοντά στις τέσσερις αδελφές του ήταν αδελφός και πατέρας, αν και ο μικρότερος από τα αδέλφια. Κατάφερε να προκόψει και να δημιουργήσει μια θαυμάσια οικογένεια. Δυναμικός και εργατικός σχεδόν μέχρι την τελευταία στιγμή δεν σταμάτησε να εργάζεται και να δίνει τις συμβουλές του στον γιο του και διάδοχό του Δεδούση. Η μάχη που έδωσε με την επάρατη νόσο ήταν πολύ μεγάλη. Δυστυχώς, όμως, ήταν άνιση. Η αγάπη του για την Αγία Ευθυμία ήταν τέτοια που είχε απαιτήσει από την οικογένειά του να τον θάψουν εκεί…

Η απώλεια είναι μεγάλη για την οικογένειά του, τον Σύλλογό μας, την Αγία Ευθυμία. Ο Τάκης είχε πολλά ακόμη να δώσει… Με τον χαμό του ο τόπος μας γίνεται φτωχότερος.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Αγιοευθυμιωτών εκφράζει τα πιο θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στις αδελφές του και εύχεται να είναι ελαφρύ το χώμα της Αγιαθυμιώτικης γης που θα τον σκεπάσει.

Η κηδεία του θα γίνει στην Αγία Ευθυμία την Τετάρτη 16 Μαΐου 2018 και ώρα 5 το απόγευμα.

 

 



Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει